بيست و دو محبوب جان من ! هفتهء گذشته تعليقه‌اى از سركار عالى وصول يافت . ولى روز گذشته ، دو ساعت از شب گذشته ، از قلهك مراجعت كردم ، تعليقهء شريف كه در لفّ آن برات هزار تومان بود ، شرف وصول ارزانى داشت . هم‌چنين مذكور شد كه عصر را الياهو در باب خانه آمده ، تنخواه آورده بود ، چون شما نبوديد معاودت داد . لكن امروز صبح فرستادم آمد در خانه ، اوّلا قبولى برات را نوشت ، ولى محض خدمت‌گزارى و اخلاص سركار عالى قرار داد قبل از ظهر شش‌صد تومان آن را كارسازى دارد . قبض رسيد آن را حالا نوشته ، دادم ببرند ، وجه را دريافت نموده ، بيآوردند . الياهو منتهى رتبهء اخلاص و اردات را خدمت سركار عالى دارد . از روايح تفقّدات و مساعدت و حمايت سركار فوق النّهايه اظهار تشكّر و امتنان مىنمايد . از بابت آن شخص صرّاف كه ورشكست كرد و هزار و دويست تومان طلب ايشان در موقع خطر است ، زياد از حدّ پريشان و سرگردان است . شروع و تفصيل اين كار را مفصّلا عنوان كرده و از فقرهء تلگرافى كه راجع به اين كار بوده و اسمعيل شريك او محض اطّلاع نموده و اخبار داده و اجزاء تلگراف‌خانه عمدا چهار روز بود به تعويق تلگراف مىكنند كه صورت تلگراف بعد از وصول پست مىرسد . بيش‌تر اسباب خيال او شده است ، حال مستدعى است چنان‌چه سركار عالى كمال حمايت در اين موقع دربارهء او نموده‌ايد و به جناب امين الملك اخبار داده‌ايد كه اين هزار و دويست تومان از اقساط گمرك و مال ديوان است ، كمال همّت را در اين باب ظاهر و تدابير مستحسنه كه سركار عالى است ، نگذاريد از ورشكست صرّاف مزبور ضررى به مشار اليه و شريك او وارد آيد . خوب بود در اين